روزگار! یه کم آرومتر
حتی با نگاهم هم نمی تونم دنبالت کنم
به همین زودی نصف شد
سر بازی رو میگم دیگه
از اونجا که خیلی احساس مسئولیت می کنم به دلایل حفاظتی هیچی نمی گم
همه چی خوب . همه چی عالی . در حد ۵ ستاره دیگه
اصلا شما با این چیزا چیکار دارید . دنبال شر میگردیدااااا !
دعا کنید این یه ماه هم به همین خوبی بگذره ... .
سلام
سلامی شاید به تلخی ه آخرین ها .
به پر هیجانی ه اولین ها .
به امیدبخشی ه تکرار ها .
حدود یکسال و نیمی هست که با عناوین و موضوعات مختلف خودمو مثلا درگیر نوشتن کردم.
تا اونجایی که در توان و استعدادم بوده ، برای آرامشم ، تخلیه افکارم و ...
حالا که چی؟
منظورم از همه ی این مقدمه چینیا،یه خداحافظی ه شاید کوتاه ه.آخه دارم میرم کچلستان !
چیزی که بهش معمولا میگن خدمت مقدس سربازی.
ولی خب تا حالا کسی رو ندیدم که این لفظ رو مسخره نکنه ... !
می خوام برام واقعا مقدس باشه . بدور از همه ی حرفا و کارایی که ممکنه پیش بیاد .
ادای دینی به وطن ٬ به آبرو ٬ به تاریخ .
به سادگی یه سرباز ٬ یک نوشته ی کوتاه ...
این نقطه ی عطف زندگی ه منه ٬ این خط واصل منه به آینده ٬ به عشق ٬ به امید . به زندگی.
از همه ی عزیزایی که توو این مدت با حرفام رنجوندمشون عذر می خوام٬ و از همراهی همتون
از صمیم قلبم ممنونم .
تا خدا بخواد و ۲ ماه دیگه که اگه فراموشی به سراغمون نیومده باشه ٬ باز بشم ساکن این
دنیای شیشه .
برام دعا کنید .
خیلیا گفتن از تاریخ باید درس گرفت . قابل لمس و باورترینشون ، وصیت امام علی به فرزند
ارشدشونه.
اون قدیما یکی بود که می خواست زورکی مردم، اونجوری که اون می خواد بگردن ، اصولا
با اون سیبیلای خوش فرمش ، چیزی از فرهنگ سازی و سیاست سرش نمیشد.
و پر واضحه که نتیجه چی شد ، بیچاره معلوم نشد توو کدوم جزیره گم و گور شد.
این تاریخ هم چقدر مظلومه ها . کسی اصلا بهش اعتنا نمی کنه .
البته اگه اعتنا میشد که این حکومتا پشت سر هم عوض نمی شدن ...
اون روزا به اسم تجدد گرایی و امروز ...
ولی مسیر کار کاملا عکس هم دیگست .
اسلام . چه کلمه ی بزرگی ، اینقدر بزرگ که توو فکر و سیاست گذاری ها نمی گنجه .
به عقیده ی همون آقایون ( یا بعضا خانم ها ) اسلام فقط یعنی دختر ≠ پسر .
(محدوده ی مجاز ۱ کیلو متر!)
خدای نکرده ، خدای نکرده، استعفر الله ، زبونم لال و ... اگه این حدود اسلامی رعایت نشه،
یک عدد توییتا با مقدار معینی آدم غولپیکر و ... در انتظار متخلفین از این حدود الهیه .
دوتا انسانی که فهم و شعورشون به حول و قوه ی الهی کامله ، در حال گفتگو هستن ، نه
آزادی ه جامعه به خطر افتاده، نه حرکت چشم نوازی در حال انجامه که یه دفعه ای سربازان
مدافع حقوق اسلام از آسمونا ظاهر میشن و با همون اخلاق پسندیده ی مخصوص شون ،
متجاوزین به آزادی رو جمع آوری میکنن ...
وای ببخشید اصلا یادم نبود دور جدید مبازره با مزاحمین نوامیسه !
یادمه یه پل عابر پیادر نزدیک خونمون بود که تا اخبار ، خبر نا امن بودنش رو اعلام نکرده
بود ، حتی چراغ هم نداشت چه برسه به حفاظت از نوامیس . ولی الحمد الله الان دیگه کاملا
امنیت برقراره !
ولی یه سوال!
به کی میگن مزاحم ؟
به کی میگن مراحم ؟
شایدم بیچاره مامورای محترم ، سوادشون آب رفته یا عینک واجب شدن که نقطه ی به این
مهمی رو نمی بینن.
بیچاره اسلام ، دلم برات میسوزه ، چقدر کوچیکت کردن .
اسلامی که با وجود همه ی مسائل فجیعی که توو جامعه اعم از بی عدالتی وجود داره،فقط
عینک ذره بینیشو به چشم زده و ...
آقا جوون ، به پیر به پیغمبر ،
طرح های ضربتی و مدتی فقط به درد برخورد با اراذل و مزاحمین می خوره در غیر این
صورت با گیر دادنای عقده وار و غیر معقولتون،فقط اون یه ذره علاقه و حمایت آدمایی مثل
من رو از دست میدید . همین .
کاش امنیت ، دائمی باشه ، ولی واقعا امنیت باشه ، نه گیر دادن های مسخره و الکی و ... .
کلام آخر ،
شناسنامه به دست می آییم ، به همان وعده گاهمان ،
ای مسئول!
تا شمای با لیاقت، شناسنامه همراه ،لازممان کنید، در پارک ، کنار دریا ، پیاده رو ، خیابان
( در مرحله های بعدی این طرح مفید، اماکن کوچکتر اعم از حمام و دست...!!! و اتاق های
خواب و ... هم به جمع محل های ذکر شده خواهد پیوست . )
می رویم به سوی عدالت و آزادی ( شناسناممون هم هنوز توو دستامونه هاااا!)
صبح ٬ یه خیابون بی انتها و خالی ، یه نفر که منتظره ، کنار جاده ، مثل همیشه غرق فکرای
جور واجور...
عجب ! اینجا هم انتظار .
چند دقیقه بعد داخل ماشین ، نمی دونم عروسی خود پیر مرد راننده بود یا یاد عروسیش افتاده بود
شایدم هدف ٬ فقط خدمت به خلق خدا و روحیه دهی به مسافرای محترم بوده .
آخی،خوش به حالش،معلوم هم بود ماشینشو تازه گرفته،چه سیستمی،آدم دلش می خواست...
کلی جو گیر شده بودم .
ولی نه ،
چرا دروغ بگم ، از همون اولش حالم گرفته شد .
خیلی بده که یه جوون فسقلی بخواد کسی که سن بابا بزرگشو داره رو نصیحت کنه .
هیچی نگفتم .
داشتم به معرفت فکر میکردم و این که عجب چیز با ارزش و کم یابیه .
کسی که تا یه اتفاقی براش میوفته ،همه ی وجودش پر میشه از معرفت و یاد و گرامی داشت،
یه همچین روزایی نمی تونه به جای ضبطش ، رادیوی همین مملکت اسلامی رو بگیره ،
حالا بگذریم از این که همچین فرقی هم نداره٬ولی خب لااقل می تونه پیش آدمای دیوونه ای
مثل من خودشو توجیح کنه .
کاش چشم داشتیم ، کاش آسمونو میدیدیم . کاش میدیدیم که دنیا خیلی خیلی کم اهمیت تر و
بی اعتبار تر از ایناست که فکرشو میکنیم .
می خوام کهنه پرست باشم . می خوام کلیشه ای باشم . میخوام به مد نباشم . می خوام
کسی کارامو نپسنده . می خوام هر چی بقیه دربارم فکر میکنن باشم . توو دنیایی به این
کوچیکی و کوتاهی، می خوام دیوونه باشم .
می خوام برنده باشم .
یه شهر کوچیک ، یه کوچه ی تنگ ، یه دل سوخته ، پر از آدمای با معرفت . اینقدر با معرفت
که همه چی زودی از یادشون میره . خیلی زود ، خیلی راحت .
فرقه ی باد ، اونم از نوع طوفانیش .
اصولا علم ثابت کرده هر چیزی یه عمری داره
دلنوشته های منم ( البته اگه بشه گفت دل نوشته) جاشو
یه کم عوض کرد و به یه وبلاگ دو نفره اسباب کشی کرد
ولی خب هر کی فکر کرده کرکره ی اینجا رو میکشم
پایین کاملا به بیراهه رفته ...
با اجازه ی خدا ، بزرگ ترا و کوچیکترا ، دوستان ،
آشنایان، غریبه ها، معلمای مهربون، دولت مردان
و سیاست مداران جیگر ، مریخی های عزیز و
دوس داشتنی ، و البته شما رفیقان دل و ...
راستی با اجازه ی همین سه نقطه ها ، می خوام اسم
وبلاگ جاری رو تغییر بدم به ...
سر گیجه های ذهن من .
شاید فقط طرز مکتوب شدن حرفام تغییر کنه وگر نه به
خدا من همون رسولم !
خب ٬ من باز اومدم
اومدم بگم که بهتر از هر روزی ام ٬ دوست دارم با وجود همه ی مشکلات خفه کننده بخندم
به همه و چی همه کس
اومدم بگم که من هم رفتنی شدم
درست اولین روز گرمترین قسمت سال ٬ این بار دیگه تولدم رو باید با لباس زیادی مقدس سربازی
جشن بگیرم
اعزام ٬ واژه ای که روی هر مذکر سالمی خراب میشه یه روز
ولی نه ٬ من که نیتم خدمته( هیف که خوشم نمیاد شکلک بزارم وگرنه...)٬ اونم برای رضای خدا
و ...
جان؟ ۲ ساله ؟
خب ... ٬
عیبی نداره اونم فدای سر همون نیته دیگه
و بالاخره اینکه اومدم بگم :
سلام زندگی ٫ سلام به سختیات و راحتیات
خیلی ساده و قانع مثل ...
خونه تکونی که کردمش ، دیدم یه چیزی کم داره
یه کم باروون ، یه کم عطر خدا ...
و یه لباس نو براش
چقدر قشنگ شد...
همه ی شروع ها ، پایانی دارن
بهترین حالت ، شروع خوب و پایان خوبه
شروع این سال که برام ، ای ، بدک نبود
حالا پایانش و شروع بعدی ، می خوام رویایی باشه
رویا برای دلم ، برای احساسم ، برای زندگیم
و دعا ،
که نقطه ی اوج این رویاست .
دعا برای بهترین موجود هستی ، دعا برای خوشحالیش ، نزدیکیش ....
دعا برای دلای کوچولوی تنها
دعا برای همه ی کسایی که دور از خونه ، سختی میکشن
دعا برای سقفای بی دیوار
دعا برای همسایه ی بی خونه ، هر چند دور
دعا برای ،
دعا برای همه ی آدمای بد ، واسه شفا ی دلاشون
دعا برای دلای عاشق ، برای عاشق موندنشون
دعا برای همه ی آدمای دوس داشتنی ه دنیای مجازیم ، برای شما ، برای همه ی آرزو ها ی
خوبتون
دعا برای تو ، تو که مثل من ساده ای و همیشه دیگران رو جلو تر از خودت دعا
می کنی.
آخریش هم واسه ی
ما شدن و ما موندن .
خودم؟
خب خودم رو که شما دعا میکنید ، مگه نه؟
